Útilegusagan

Þetta var alveg meiriháttar ferð, svo sem ekki við öðru að búast!

Forsagan að ferðinni er sú að maður að nafni Rod, sem er um 60 ára og vinnur hjá Össuri, hefur stundað rafting með félögum sínum í mörg ár, kannski 20 ár. Saman eiga þeir nokkra raftingbáta og kajaka og til að hafa gaman að þessu kalla þeir árlega saman fólk úr öllum áttum í camping ferð. Ætli við höfum ekki verið um 30 sem vorum í þessum hópi, alveg frábært fólk.

Við lögðum af stað í jeppanum með Bob og Unni of seint eins og sannir Íslendingar á föstudaginn. Planið var að koma sér af stað um 13 en viti menn, konur og börn, auðvitað fórum við ekkert af stað fyrr en um 15 og lentum þar með í mikilli föstudagstraffík þegar við keyrðum í gegnum LA. Ferðalagið (sem venjulega tekur rúma 3 tíma) tók okkur 6 tíma með tveimur hamborgarastoppum.

Við komum á svæðið eftir myrkur sem gerði okkur erfiðara fyrir við að tjalda tjaldi sem enginn hafði tjaldað áður! Okkur brá pínu þegar við komum út úr bílnum og sáum að við áttum að tjalda á eins konar moldarsandi. Þarna var ekkert gras eins og við erum nú vön heima. Okkur tókst að klára þetta á kannski rúmum klukkutíma og var minn þá orðinn verulega þreyttur og alveg æstur í að fá að lúlla í tjaldi. Hann sofnaði á nokkrum mínútum litli kúturinn. Við settumst aðeins út við varðeld sem hópurinn hafði kveikt og spjölluðum við fólkið.

Tjaldstæðið okkar 


Ég held ég hafi rumskað báða dagana rétt fyrir sex við raftingkarlana í hópnum. Þeir voru svo harðir að þeir voru komnir á fætur svona snemma til að undirbúa morgunmatinn ofaní liðið. Ég var nú ekki lengi að sofna aftur þegar ég sá hvað klukkan var, þrátt fyrir talsverðan umgang við tjaldið okkar.
Þegar við komum út úr tjaldinu morguninn eftir blasti við okkur þessi ægilega náttúrufegurð. Þetta var alveg magnaður staður!

Séð upp í fjöllin 


Morgunmaturinn var í betra lagi miðað við þær útilegur sem ég hef farið í. Gaurarnir voru hreinlega búnir að setja upp þetta svakalega eldhús við tjaldið okkar og voru búnir að búa til hrærð egg með skinkubitum, morgunverðar borrito, skera niður ávexti, hita kaffi og ég veit ekki hvað og hvað. Liðið tróð í sig eins og það gat svo fjörið gæti byrjað.

Auðvitað var byrjað á að fara yfir öryggisatriðin, skrifa undir wavera (það að þú getur ekki lögsótt ef það verður slys, o.s.frv.). Fyrstu tvær ferðirnar voru farnar í ánni sem við tjölduðum við. Reyndasti gaurinn í hópnum (sem hefur verið guide í 30 ár) kom og ræddi við mig um að taka Halldór með í ferðirnar niður þessa á. Það væri lítið vatn í ánni og engin hætta á að velta bátnum eða neitt þess háttar. Með þessu vatnsmagni væri áin ekki nema 2-3 á skalanum 1-6 sem er örlítið meira en Hvítá. Hann hafði farið með litla krakka niður ánna daginn áður og það var ekkert að óttast ef sá litli væri til í þetta.

Hluti útileguhópsins 


Það varð úr að Halldór fékk að fara með (kom með í fyrstu ferðina á laugardeginum og sá fyrstu á sunnudeginum). Liðið skellti sér í sundfötin og björgunarvestin og svo var þeim öllum troðið upp í 3 jeppa og var keyrt upp eftir ánni með bátana. Ég held við höfum verið 17 í bílnum sem ég fór í, hefði ekki látið bjóða mér þetta þegar innilokunarkenndin var uppi á sitt besta hér um árið. Þetta var frekar kremjulegt. Ég lá í skottinu undir einhverju Hlassi, Halldór á Hlassinu og sveittir karlar allt í kring!

Ég, Atli, Halldór, Unnur og Bob tilbúin að rafta 


Ferðin niður gekk vel. Það var auðvitað smá straumur og nokkrar flúðir en aðallega var verið að kenna okkur að róa og fara eftir skipunum (hita okkur upp fyrir framhaldið). Svo var auðvitað farið í svaka vatnsslag við bátana í kring. Allir voru hlaðnir stærðarinnar vatnsbyssum og fötum. Aðal málið var að laumast aftan að óvinabáti með svaka árás og drífa sig svo í burt eins hratt og hægt var. Stoppað var á einum stað í ánni, þar sem bátunum var hlaiði upp og búin til þessi fína rennibraut út í vatnið. Þar lékum við okkur í góðan tíma.

Eftir tvær svona ferðir á laugardeginum fór liðið í harða á þarna skammt frá. Ég var eftir í búðunum með Halldór. Sú ferð var víst alveg rosaleg. Fólk flaug upp úr bátunum hægri vinstri og reyndi víst á marga. Við Halldór fengum hins vegar að upplifa það að leggja okkur undir berum himni í skugga undir pálmatré við ánna. Þar sváfum við mæðginin í góðan klukkutíma saman. Þetta fannst mér pínu súrrealískt!

Um kvöldið var grillað og á eftir spjallað við varðeld til miðnættis. Það skemmtilega við þetta fannst mér var að fólk var ekki að "detta í það" og vaka fram eftir öllu. Það var vaknað snemma (hemm, mis snemma samt...held ég hafi alltaf verið seinust út um hálf átta) og dagurinn notaður til að skemmta sér.

Á sunnudeginum skelltum við okkur í eina ferð niður léttu ánna og kom skellti Halldór sér aftur með. Hann var pínu stressaður í fyrri ferðinni sinni (á laugardeginum) en til að fá útrás fyrir stressinu var hann látinn urra á flúðirnar og gusurnar þegar þær komu. Það virkaði vel. Hann var mjög upptekinn af því að láta í sér heyra. Í seinni ferðinni (á sunnudeginum) var hann með brosið frosið á sér allan tímann. Þótti þetta æði!

Við vorum komin heim um 17 á sunnudaginn og fórum snemma að sofa eftir ævintýri helgarinn.

The End.

PS. Setti inn nokkrar myndir úr ferðinni en þar er engin mynd af okkur í raftinu sjálfu. Fyrir áhugasama er hægt að sjá myndir af mér og Halldóri í raftinu hér:
1) www.sierrasouth.com
2) Finna svo link sem er GRÆNN og er undir raftingmynd af fólki í bláum bát. Linkurinn heitir: Click here to see your Kern River White Water Photos
3) Í glugganum sem kemur upp skuluð þið blikka á link sem er með DÖKK BLÁUM stöfum sem segir: Visit White Water Photos - KERN RIVER
4) Einungis þarf að merkja við seinni dálkana í View Private Trip Photos.
4i) Þar sem stendur Rapid á að fara EWINGS (AM till 12)
4ii) Þar sem stendur Type á að fara PADDLE
4iii) Næst er það JUNE
4iiii) Svo er það days 6 thru 14
VELJA SVO FIND MY TRIP.
4) Veljið hér Rafing date 06 12, 2004
5) Finnið svo bát 9 og blikkið á hann. Þá koma upp 6 myndir af okkur. Ef þið blikkið á fyrstu myndina stækkar hún og hægt er að skoða næstu og næstu mynd með því að velja next.