Aðeins um mormóna

Hvaða, hvaða....jú það er sko alveg í lagi með mig/okkur. Ég er búin að fá nokkrar hringingar síðustu daga frá fólki sem er að athuga hvort það sé nú ekki allt í lagi hjá okkur þar sem ég hef ekki skrifað inná bloggið í nokkra daga. Það er kannski bara málið að skrifa sjaldan .... þá heyrir maður í fleirum! Það er nefninlega stærsti og eini ókosturinn við að blogga. Maður fær færri símtöl, email, msn samtöl og allt þar á milli þar sem fólk er búið að lesa allt það helsta sem er í gangi og heldur að það sé lítið öðru við að bæta með að hafa samband. Málið er að bloggarinn fær auðvitað ekki fréttir af neinum á móti! Verið því dugleg að kommenta og segja mér hvað er í gangi heima.

Ástæða bloggleysisins er hreinlega sú að það er bara ekkert spes búið að vera í gangi og ekki miklu að segja frá. Reyndar fórum við til San Francisco síðasliðinn sunnudag. Það tekur okkur kannski rúman hálftíma að keyra inn í miðborgina. Ég fílaði það sem ég sá rosalega vel. Mér fannst hún lítil og krúttleg stórborg með svona NY fíling en samt miklu minni, ekki eins mikil umferð og færra fólk. Við kíktum auðvitað í verslunarhverfið og þar í nokkrar búðir. Við gáfumst samt fljótlega upp því það voru útsölulok í flestum búðunum og nýjar vörur ekki endanlega komnar. Ég er alla vega búin að finna flestar þær búðir sém ég kem með að kíkja í þegar við förum þangað, t.d. Zöru, H&M og Díselbúð. Við röltum um svæðið í rólegheitum í fínasta veðri, kíktum einnig á Fishermans Warf sem er göngugata meðfram bryggjunni. Þetta var svona rölt dagur í borginni. Næst þegar við kíkjum þarna er planað að fara að skoða herskip með Halldóri (og ég held líka að það liggi þarna kafbátur sem má einnig skoða í höfninni) og kíkja í dýragarðinn.

Ég kíkti svo á kaffihús með átta öðrum konum hér í Escondido Village (sem við búum) um daginn. Voða gaman að komast út. Valur var voða góður auðvitað og fór að sofa klukkan átta þannig að ég bara skellti mér út. Það er venja hjá þeim að skella sér aðeins út á þriðjudagskvödum, þær konur mæta svo bara sem geta. Það er svona blandað hvað menn þessara kvenna eru að gera, einhverjir eru á fyrsta ári í MBA einhverjir á öðru ári og enn aðrir að taka Ph.d. í einhverju. Mér fannst samt voða spes að fimm af þessum konum/stelpum voru mormónar. Það er greinilega mjög vinsælt meðal mórmóna frá Salt Lake City að koma í Stanford en flestir þeirra hafa menntun frá sérstökum mormónaháskóla í Utah!

Ég var nú búin að ímynda mér að þessir mormónar væru nú eitthvað undarlegir, ofsatrúafólk sem talaði ekki um annað en trúna og klæddist jafnvel spes fötum en það er auðvitað bara vitleysa. Ég finn bara engan mun á mér og mormóna! Mormónatrúin varð til í USA um 1830 þegar manni að nafni Joseph Smith birtist sýn þar sem Guð og Jesú kölluðu hann til sín til að endurreisa hina sönnu kirkju, sem og hann gerði (spurning um kallinn hafi bara ekki hreinlega verið að leita sér að einhverju að gera en það er önnur saga auðvitað). Mormónar byggja kenningar sínar á biblíunni og eigin trúarefni eins og Mormónsbók. Talið er að um 11 milljónir í USA séu mormónar og flestir þeirra eru í Utha (en einungis um 200 á Íslandi). Þeir fara í kirkju á hverjum sunnudegi til að meðtaka heilagt sakramenti (brauð og vatn) og þetta klikkar ekki hjá þeim, það er farið í kirkju no matter what. Þeir leggja mikið upp úr heilsusamlegu líferni, fjölbreyttu og hollu mataræði. Þeir drekka hvorki kaffi, te né áfengi og eru reyklausir. Þeir leggja mikið upp úr góðu sambandi hjóna, barna og foreldra. Fjölskyldan endurspeglar víst kenningar safnaðarins og fjölskyldubönd halda út yfir dauða, þ.e út í eilífðina, en þeir trúa á eilíft líf. Þegar dauðinn er orðinn óumflýanlegur taka þeir honum sem blessun þar sem hann er eðlilegur hluti af lífinu. Mormónar nota engin trúartákn og flestir fasta í sólahring fyrsta sunnudag hvers mánaðar en það er víst einstaklingsbundið. Þar sem margir mormónarnir hér eiga mörg börn (á mínum aldrei eru þeir komnir með 2-4 börn sem er MJÖG óvanalegt hér í USA) hélt ég að getnaðarvarnir væru ekki leyfðar meðal þeirra en ég held að það sé bara algjör vitleysa, trúin þeirra er bara svo fjölskylduvæn, þ.e. miðar allt við fjölskylduna og eru þeir mikið fjölskyldufólk. Fóstureyðingar eru hins vegar ekki leyfðar meðal mormóna. Svona á heilda litið gæti ég bara vel verið mormóni sjálf (út frá þessum upplýsingum sem ég ég hef um mormóna). Þetta virðist bara vera falleg trú sem er mjög fjölskyldumiðuð! Ég alla vega fíla mormónana hér bara illa vel.

Jæja ætla ekki að drepa ykkur með trúarpælingum en aldrei að vita nema ég detti í mormónasöfnuðinn til að hafa eitthvað fyrir stafni á sunnudögum þegar Atli er að læra ... hehe. Vel á minnst, held meira að segja að ég eigi einhverja mormónaættinga í Utah! (Ég myndi nú samt laumast í rauðvínið á góðum dögum..hehe).

Skrifa ykkur á morgun um plön helgarinnar en það er nóg í gangi.

Love,

E