Pósturinn Páll

Fór í póstkassan okkar nú í kvöld og tæmdi nokkur kíló af pósti, cuponum og öðru auglýsingaefni úr honum. Við erum afar löt að tékka á póstinum okkar, ég bara gleymi því eiginlega alltaf. Heima liggur pósturinn annað hvort úti um allt á gólfinu þegar maður kemur heim eða maður sér úttroðinn póstkassann á leiðinni inn í húsið. Hér eru póstkassarnir pínu frá húsinu og eru þeir hafðir allir saman fyrir allt hverfið. Maður þarf því að gera sér smá ferð hér til að nálgast póstinn sinn!

Þessi póstsaga er svo sem ekki merkileg nema að í hólfinu leyndist lítið bréf frá California State University, Psychology department. Sem sagt bréfið var frá öðru af tveimur prógrömunum sem ég sótti um í við skólann. Bréfið byrjaði ekki skemmtilega.....því miður....og svo hélt það áfram. Já, því miður. Það komust tveir einstaklingar að í þessu prógrami (venjulegast eru það um 10-12) þar sem prófessorinn sem er yfir þessu er víst að fara á eftirlaun. Hann skuldbindur sig til að fylgja þeim nemendum sem byrja nú eftir og treysti hann sér ekki í meira en að tvo nemendur. Þá er bara að krossleggja fingur og vona að ég fái ánægjulegra bréf sent frá hinu prógraminu (sem er reyndar nákvæmlega sama námið nema að það bætist við það ráðgjafahluti og er námið undir annari deild). Ég er samt síður spennt fyrir því....þarf að hugsa þetta betur. Ég er eitthvað samt pínu svartsýn á þetta núna þar sem ég er ekki með neinn bakgrunn eða starfsreynslu í þessu fagi annað en intro áfanga sem ég tók í sálfræðinni! Aldrei get ég haldið mig við það sem ég er byrjuð að læra eða vinna.

Jæja, nenni ekki að vera að velta mér upp úr þessu nákvæmlega núna, vildi bara deila þessum leiðinlegu fréttum með ykkur. Atli var að koma heim úr 3 daga ferð, sundlaugin okkar opnar á morgun, við erum að fara í brúðkaup á morgun og að lokum er því spáð að hitamet falli hér um helgina þannig að það verður flatmagað í sundlauginni á sunnudaginn. Eftir það tekur alvaran við og ég leggst yfir þetta.