Kominn tími á smá fréttir!
Jæja, loksins hef ég tíma til að setjast niður í rólegheitunum og skrifa ykkur smá fréttir. Erla, vinkona mín úr vinnunni, og maðurinn hennar hann Viggi komu til okkar á föstudaginn síðasta og hef ég ekki viljað eyða tímanum við tölvuna meðan þau eru hér. Þau eru á smá ferðalagi um USA, komu til okkar eftir verslunarleiðangur í New York og ætla að vera hjá okkur þangað til næsta þriðjudags. Þau skruppu til Las vegas í dag og koma aftur annað kvöld. Atli er á vinnusýningu niðri í Flórída og kemur ekki fyrr en á laugardaginn þannig að við Halldór Andri erum því skyndilega ein heima!
Tímann ætla ég að nota í að þrýfa bílskúrinn, mála þar gólfið og kítta í rifurnar meðfram veggjunum (þar sem termítarnir komu upp). Ég klæddi mig í skítagallann í morgun og hófst handa við að sópa niður alla köngulóavefi af veggjum, hillum og lofti (held ég hafi náð að safna nægum vef í púða). Gólfið var þrifið og skrúbbað og í kvöld mun ég setja grunninn á gólfið. Málningin fer svo á á morgun og kíttið fer svo síðast (Viggi útfærði þetta allt fyrir mig enda fagmaður). Það er svo aldrei að vita nema að ég skelli einhverju á veggina þarna niðri líka. Ég gat ekki haft þetta eins og þetta var, skítugt pöddubæli. Svo á þvottavélin og þurrkarinn að fara þarna inn.....og allur þvotturinn.....to much shit for me. Ég er náttúrulega alveg að gefa leigjandanum þessa vinnu og efniviðinn. Atla fannst þetta algjört spreð (100-200 dollarar) en mér finnst þetta þess virði þegar maður er þarna með fötin sín og er að vinna þarna inni. Hann á eftir að vera ánægður með þetta þegar vinnan er búin og hann sér hvað þetta verður miklu betra. Dean, sá sem leigir okkur, kom einmitt hér við í morgun þegar ég var kominn í málningargallann. Hann var bara að tékka á hvort allt væri ekki í standi. Hann neitar enn að borga þessa langtíma eitrun fyrir termítana, segir að þetta hafi gerst hjá sér fyrir 2 árum en þá var eitrað í sárin eins og var gert núna og termítarnir sáust víst ekki fyrr en núna þegar við komum. Hann lofaði að framkvæma þessa eitrunar-aðgerð ef ég sæi aftur einn termíta á vappi inni hjá mér....ég vona að það komi ekki til þess! Þessi aðgerð mín í bílskúrnum vonandi hjálpar til við að halda þeim þarna niðri.
Það er búið að vera frábært að hafa Erlu og Vigga, þau eru bara alveg frábær. Við erum aðallega búin að taka því rólega, fara á ströndina og liggja í sólbaði. Svo er auðvitað búið að fara með þau í nokkrar búðir og kynna þau fyrir TARGET (búið þar sem allt er til í og kostar ekki neitt......en safnast samt þegar saman kemur). Erla var ekki lengi að taka Target-veikinni (eins og Atli kallar þetta), það þurfti að ná henni þarna út með brögðum.
Um helgina skelltum við okkur öll upp til Santa Monica, en tilgangurinn var helst sá að kíkja á bíl sem Atla langaði í og var búinn að sjá á netinu. Bíllinn var algjört æði á góðu verði þannig að hann var keyptur daginn eftir. (Læt mynd af honum á myndasíðuna bráðlega fyrir áhugasama!) Við notuðum auðvitað ferðina í að skoða okkur um í Santa Monica, löbbuðum göngugötuna þar og sáum hina og þessa performera á götunni. Þarna var ægilega fínt flamingo band, breakdansarar og annað áhugavert. Í lok dags kíktum við svo aðeins til LA þar sem við m.a. keyrðum um Hollywood Hills og skoðuðum þessa skrýtnu borg. Mér finnst nákvæmlega ekkert spennandi við hana, einhvern veginn ekkert að sjá og maður veit eiginlega ekki hvað maður á að gera þarna. Ég hef heyrt að fólki sem flytur þangað líður svona fyrsta árið en svo allt í einu fattar það borgina. Spurning hvort það gerist nokkuð hjá okkur þar sem við búum jú talsvert sunnar en LA! Á planinu er svo að skella sér öll saman til Mexiko. Ætli við gerum það ekki á sunnudaginn þegar Atli er kominn til baka. Ekkert af okkur hefur komið þangað áður þannig að þetta verður spennandi. Sú ferðasaga verður rituð hér síðar.
Halldór Andri er svoleiðis búinn að vera með munnræpuna síðan Erla og Viggi komu. Hann leggst á alla Íslendinga sem koma hingað og notar þá eins og hann getur til að spjalla og leika við. Hann er samt voða ánægður í leikskólanum en líklega er hefur hann mikla þörf þegar hann kemur heim til að tala þar sem hann getur lítið tjáð sig enn á enskunni. Kennarinn hans segir samt að hún sjái daglega mun á honum. Hann sé núna farinn að leika við nokkra krakka þarna sem eru á hans aldri þótt hann tali ekki. Hann sé hins vegar farinn að skilja mjög mikið. Hún er mjög strangur kennari með reglurnar á hreinu. Ég held að það sé mjög gott fyrir Halldór því ég sé (get fylgst með honum í gegnum einsætt gler) að hann veit hvað hann á að gera inni hjá henni, hvað er í gangi og annað slíkt. Í hinum stofunum, þar sem kennararnir eru ekki jafn mikið á kafi í reglunum, er hann svolítið lost og eirðalaus. Held við höfum valið vel að setja hann í bekkinn hjá henni. Hann er bara þannig týpa að hann þarf að hafa allt í föstum skorðum og hún sér til þess að svo sé.
Jæja, skrifa á morgun og læt ykkur vita hvernig tókst með bílskúrinn. Setti inn nokkrar nýjar myndir ef þið hafið áhuga á að skoða!
Tímann ætla ég að nota í að þrýfa bílskúrinn, mála þar gólfið og kítta í rifurnar meðfram veggjunum (þar sem termítarnir komu upp). Ég klæddi mig í skítagallann í morgun og hófst handa við að sópa niður alla köngulóavefi af veggjum, hillum og lofti (held ég hafi náð að safna nægum vef í púða). Gólfið var þrifið og skrúbbað og í kvöld mun ég setja grunninn á gólfið. Málningin fer svo á á morgun og kíttið fer svo síðast (Viggi útfærði þetta allt fyrir mig enda fagmaður). Það er svo aldrei að vita nema að ég skelli einhverju á veggina þarna niðri líka. Ég gat ekki haft þetta eins og þetta var, skítugt pöddubæli. Svo á þvottavélin og þurrkarinn að fara þarna inn.....og allur þvotturinn.....to much shit for me. Ég er náttúrulega alveg að gefa leigjandanum þessa vinnu og efniviðinn. Atla fannst þetta algjört spreð (100-200 dollarar) en mér finnst þetta þess virði þegar maður er þarna með fötin sín og er að vinna þarna inni. Hann á eftir að vera ánægður með þetta þegar vinnan er búin og hann sér hvað þetta verður miklu betra. Dean, sá sem leigir okkur, kom einmitt hér við í morgun þegar ég var kominn í málningargallann. Hann var bara að tékka á hvort allt væri ekki í standi. Hann neitar enn að borga þessa langtíma eitrun fyrir termítana, segir að þetta hafi gerst hjá sér fyrir 2 árum en þá var eitrað í sárin eins og var gert núna og termítarnir sáust víst ekki fyrr en núna þegar við komum. Hann lofaði að framkvæma þessa eitrunar-aðgerð ef ég sæi aftur einn termíta á vappi inni hjá mér....ég vona að það komi ekki til þess! Þessi aðgerð mín í bílskúrnum vonandi hjálpar til við að halda þeim þarna niðri.
Það er búið að vera frábært að hafa Erlu og Vigga, þau eru bara alveg frábær. Við erum aðallega búin að taka því rólega, fara á ströndina og liggja í sólbaði. Svo er auðvitað búið að fara með þau í nokkrar búðir og kynna þau fyrir TARGET (búið þar sem allt er til í og kostar ekki neitt......en safnast samt þegar saman kemur). Erla var ekki lengi að taka Target-veikinni (eins og Atli kallar þetta), það þurfti að ná henni þarna út með brögðum.
Um helgina skelltum við okkur öll upp til Santa Monica, en tilgangurinn var helst sá að kíkja á bíl sem Atla langaði í og var búinn að sjá á netinu. Bíllinn var algjört æði á góðu verði þannig að hann var keyptur daginn eftir. (Læt mynd af honum á myndasíðuna bráðlega fyrir áhugasama!) Við notuðum auðvitað ferðina í að skoða okkur um í Santa Monica, löbbuðum göngugötuna þar og sáum hina og þessa performera á götunni. Þarna var ægilega fínt flamingo band, breakdansarar og annað áhugavert. Í lok dags kíktum við svo aðeins til LA þar sem við m.a. keyrðum um Hollywood Hills og skoðuðum þessa skrýtnu borg. Mér finnst nákvæmlega ekkert spennandi við hana, einhvern veginn ekkert að sjá og maður veit eiginlega ekki hvað maður á að gera þarna. Ég hef heyrt að fólki sem flytur þangað líður svona fyrsta árið en svo allt í einu fattar það borgina. Spurning hvort það gerist nokkuð hjá okkur þar sem við búum jú talsvert sunnar en LA! Á planinu er svo að skella sér öll saman til Mexiko. Ætli við gerum það ekki á sunnudaginn þegar Atli er kominn til baka. Ekkert af okkur hefur komið þangað áður þannig að þetta verður spennandi. Sú ferðasaga verður rituð hér síðar.
Halldór Andri er svoleiðis búinn að vera með munnræpuna síðan Erla og Viggi komu. Hann leggst á alla Íslendinga sem koma hingað og notar þá eins og hann getur til að spjalla og leika við. Hann er samt voða ánægður í leikskólanum en líklega er hefur hann mikla þörf þegar hann kemur heim til að tala þar sem hann getur lítið tjáð sig enn á enskunni. Kennarinn hans segir samt að hún sjái daglega mun á honum. Hann sé núna farinn að leika við nokkra krakka þarna sem eru á hans aldri þótt hann tali ekki. Hann sé hins vegar farinn að skilja mjög mikið. Hún er mjög strangur kennari með reglurnar á hreinu. Ég held að það sé mjög gott fyrir Halldór því ég sé (get fylgst með honum í gegnum einsætt gler) að hann veit hvað hann á að gera inni hjá henni, hvað er í gangi og annað slíkt. Í hinum stofunum, þar sem kennararnir eru ekki jafn mikið á kafi í reglunum, er hann svolítið lost og eirðalaus. Held við höfum valið vel að setja hann í bekkinn hjá henni. Hann er bara þannig týpa að hann þarf að hafa allt í föstum skorðum og hún sér til þess að svo sé.
Jæja, skrifa á morgun og læt ykkur vita hvernig tókst með bílskúrinn. Setti inn nokkrar nýjar myndir ef þið hafið áhuga á að skoða!
0 Comments:
Skrifa ummæli
<< Home